Toch nog een keer onder het mes

Na zo'n 3 weken antibiotica en wekelijks vocht uit de wond laten halen voel ik me nog steeds ellendig. Woensdag 20 januari weer op controle bij de chirurg. Ze wilde me weer verlossen van het opgehoopte vocht maar ze kreeg er met geen mogelijkheid iets uit. Daarom werd er besloten op de wond toch weer open te maken en wel diezelfde dag nog! Ik kon me melden op de trauma-afeling op de 4e etage. Hoe laat de operatie plaats gaat vinden is nog de vraag omdat ik er tussendoor ben gekomen. Daar lig je dan vanaf 10.00 uur 's ochtends te wachten. Om kwart voor 2 kwam de verpleegkundige melden dat ik naar de OK kon. Dus vliegensvlug de sieraden af, gebit uit, bril af en operatiekleed aan. Het infuus werd in mijn voet geplaatst. Ik kan je wel vertellen dat dit een heeeel vervelende plek is, maar ja wat moet dat moet.

Op de OK kwam Dr Den Hoed binnen en vertelde dat ze zelf de operatie zou doen. Erg lang ben ik niet onder zeil geweest en werd al op de OK wakker. Het voelde meteen een stuk beter. Later op de afdeling kwam de OK-assistent me vetellen de de operatie goed verlopen was en ja ...... er is nogal wat "troep" uitgekomen. Donderdag ochtend om 09.00 uur werd me al verteld dat ik naar huis mocht. Het wachten was op de ontslagpapieren, recept, verbandmateriaal én de thuiszorg moest geregeld worden om de wond 2x daags te verzorgen. Uiteindelijk mocht ik om 17.00 uur naar huis. Tjonge jonge ........... ik voel me in ieder geval 300% beter als voor de operatie.

Op woensdag 27 januari weer op controle geweest bij de chirurg. Bij binnenkomst zei ze meteen dat ik er stukken beter uitzag dan vorige week. Ja, buiten de wondpijn, voel ik me ook goed. Volgens de chirurg wordt het nog een langdurig genezingsproces maaaar ....... alles komt goed! Volgende week, 3 februari weer op controle.

CARPE DIEM