4e chemo krijgt een staartje

Dus toch........ infuus liep niet goed en is al na + 5 minuten eruit gehaald en in mijn rechterarm gezet. Ondanks het lange koelen een paar dagen vreselijke pijn gehad. Vanaf vrijdag ging het wel weer. Maar zondag begon de arm echt erg te jeuken en werd rood. Pffff ..... ziet er niet goed uit. Toch maar eens in het boekje van de chemo kijken. Want bij sommige bijverschijnselen moet direct contact opgenomen worden en sommige bijverschijnselen moeten, indien 24 uur aanhoudt, op werkdagen gemeld worden. Waaronder ook huiduitslag. Het is inmiddels dinsdagochtend en besluit toch maar te bellen. Ik werd al vrij snel teruggebeld en moet me melden bij de spoedeisende hulp. Na bloed prikken en allerlei onderzoeken is de conclusie dat het een allergische reactie is op de chemo die in de huid is gelopen. Medicijnen ophalen en de plek goed in de gaten houden en regelmatig koorts meten. Even werd nog gedacht aan trombose maar de symtomen wijzen niet in die richting. Alhoewel ............. bij de onderzoeken werd gevraagd of mijn kuiten zeer doen. Uh nee! Gatver ik moet er ook niet bij nadenken om weer trombose op te lopen. En wat denk je???? Ja hoor mijn rechterkuit doet zeer en er zit een pijnlijke verdikking. FF afwachten hoe het morgenvroeg gaat anders toch maar even terug naar de eerste hulp. Tjonge jonge, ik wil niet miepen maar tis toch wel een beetje eng.

Dinsdagavond nog even op visite geweest bij Tineke, vrijwilligster van de Valkenberg, die met haar dochter en kleinkinderen een midweek in Bosrijk zit. Wat een prachtige huisjes zeg! Gezellig bij zitten kletsen. Op tijd naar huis want het pijpje is leeg.

Na een slechte nachtrust met veel pijn aan mijn been ga ik, om 08.00 uur, toch even langs de spoedeisende hulp. Per slot van rekening hadden ze ook gezegd dat als er iets was dat ik terug moest komen. De arts doet nog wat onderzoekjes en dan besluit ze om toch maar een echo te laten maken van mijn been. Ik kreeg sterk de indruk dat ze dit alleen maar deed om trombose uit te sluiten en voor mijn gemoedrust. Daar ga ik dan in de rolstoel richting rontgen. Natuurlijk weer heel interessant meekijken op de scherm met wel 256 tinten grijs. De radioloog mompelt wat en druk af en toe op het apparaat en dan meldt hij me: "ja er zit toch trombose in uw onderbeen". Slik ...... tranen schieten in mijn ogen. Verdomme, heb ik nog niet genoeg aan mijn hoofd. Terug in de behandelkamer komt de arts en vraagt aan mij of ik het al gehoord heb. Ja, de radioloog vertelde het meteen. Er moet een steunkous worden aangemeten en ik moet meteen beginnen met trombosespuitjes. Woensdag 4 november moet ik toch naar de oncoloog en die mag bepalen wat het verdere behandeltraject moet worden. Ik moet wel alert blijven want een trombosebeen kan ook nog uitmonden in een longembolie *****. Uiteindelijk verlaat ik de spoedeisende hulp om 12 uur. Dan maar ff gaan lunchen want om 12.45 uur heb ik een afspraak met de fysio. Daarna naar huis en gestrekt op de bank. Ik zit er even helemaal doorheen.

4e chemo

Donderdag 15 oktober bloed prikken en naar de oncoloog om te kijken of de chemo maandag door kan gaan. En ja hoor, bloedwaardes zijn voldoende voor de volgende shot! Weer een heel gedoe bij de aphotheek voordat ik weer naar huis kan met de juiste chemo- en anti misselijkheids pillen. Pffff als ik al niet moe ben word je daar wel moe van.


Tot overmaat van ramp krijg ik op zaterdagmiddag met de post een brief van het VGZ dat de fysiotherapie NIET vergoed wordt! Een aantal weken terug al een brief gehad dat ze de aanvraag niet in behandeling konden nemen omdat ze onvoldoende informatie hadden over de fysio behandeling. Deze brief afgegeven bij de Fysiotherapeut en zij zou zorgdragen dat de aanvullende gegevens alsnog bij het VGZ zouden komen. Grrrrrrr ........ *piep*, *piep*, *piep*! Kan ik daar een maandag weer achteraan! Alsof ik niet genoeg aan mijn hoofd heb!


Zondag weer beginnen met de chemopillen (dexamethason) en maandag vroeg opstaan. Om 9.15 uur aan het infuus. Yeah....... Marianne is er dus dat geeft de burger moed. Zet het infuus maar links dan kan ik met rechts Candy Crushen op m'n tablet. Meteen goed!!! Alhoewel ....... het spoelen nog wel maar toen de chemo er door kwam werd mijn arm toch wel dik en pijnlijk. Jammer maar helaas ...... ook bij de meest ervaren verpleegkundigen zit het wel eens tegen. Of zou het toch aan die verotte aderen van mij liggen? Ik denk het laatste. Dus opnieuw prikken in mijn rechterarm. Die zit meteen goed en loopt als een trein. Om 11.45 uur komt Gerrit mij weer ophalen, de laatste spoelzak loopt en dan is het weer klaar. Tot over 3 weken.


 

Nog even langs de fysio gelopen over de afgewezen vergoeding. Ze zouden er achteraan gaan. Voor de zekerheid heb ik nog maar gebeld met het VGZ. De aanvraag is afgekeurd en ze moeten een nieuwe verwijzing hebben met de datum waarop de fysio gestart was. Daar word je toch niet vrolijk van!!


Het is inmiddels maandagavond en, ondanks de ijszak vanochtend en vanavond, doet mijn linkerarm vreselijk veel pijn. Het was inderdaad geen overbodige luxe om het infuus te wisselen naar mijn rechterarm. De chemo liep in de linkerarm langs de ader af. Resultaat .... een dikke, vreselijk pijnlijke arm. Nog een geluk dat ik rechts ben dan kan ik mijn linkerarm wel zoveel mogelijk ontlasten.



Ondanks alles ....... Carpe Diem

3e chemo en een midweek Valkenberg

Maandag 28 september 2015

Vroeg opgestaan en Gerit gaat Toon even wegbrengen naar de Tango in Gilze en vanaf daar rijdt Toon met Mieke mee naar de Valkenberg. Komt Gerrit om 7.15 uur thuis met een verrassing van Mieke. Slik...... ff een traantje wegpinken. Een prachtig beeld van een vrouw met een boekje in d'r handen met de titel "Een heel bijzonder iemand". Dankjewel lieve Mieke!! Straks ff knuffelen.



Om 9.15 uur de 3e chemo. Ben toch wel benieuwd of het aanprikken van het infuus vlotjes gaat. De oncoloog vond namelijk een "piklijntje" geen optie omdat uit onderzoek blijkt dat er toch veel trombose voorkomt. Dus we gaan het nog maar een keertje zo proberen. Joehoe!!...... de verpleegkundige, Marianne, zet meteen het infuus goed. Dat geeft de burger moed. Om half 12 klaar ............ tot over 3 weken. Doei!

Op naar de Valkenberg voor een midweek vrijwilligerswerk. Tenminste ............ Gerrit werken en ik wat lichte hand en spandiensten verlenen. Het is een meervoudig gehandicapten groep en ik heb mijn nagelspulletjes bij om de gasten lekker te verwennen met een manicure en nagels lakken. Het beloofd een leuke midweek te worden met heel veel bekende vrijwilligers.

Nog net op tijd om bij de lunch aan te schuiven.
Vanaf half 2 druppelen de gasten binnen. Toon en Gerrit verzorgen de koffie en ik ga consumptiekaarten verkopen.

Woensdagochtend wat nagels zitten lakken en 's middags samen met Tineke Bremer naar Apeldoorn om een pruik uit te zoeken bij knuffelborst.nl. Willy heeft zo'n 200 pruiken die je tijdelijk kunt lenen. Na een aantal pruiken gepast te hebben wordt de keus wel moeilijk. Er zijn er 2 die me erg aanspreken. Ik mag ze alletwee meenemen. Helemaal Toppie!

Bij terugkomst een wit wijntje genomen maar smaakt van geen kanten. Dan maar een jus d'orange ........... is ook al smerig. Alles gaat naar ijzer smaken dus ook met het diner had ik geen smaak van de, normaal gesproken heerlijke, quiche. Alleen het dessert, de chipolata baveroise smaakte een beetje. Moeilijk hoor om nog iets te eten waar wat smaak aan zit. Het is dat je moet eten maar lekker is anders.

Ook op donderdag nog bij een aantal gasten de nagels gelakt en handmassages gegeven. En dan is het alweer tijd voor het slotdiner.

Vrijdagochtend de koffer weer inpakken, ontbijten, nog wat poetsen en dan weer afscheid nemen van de gasten en vrijwilligers. Het was weer een superleuke week. Thuisgekomen en op de bank geploft. Het pijpje is leeg. De batterij moet weer goed worden opgeladen.

Carpe Diem en Think Pink