Afgelopen dinsdag in Waalwijk een CT-scan van de Thorax en abdomen gehad.
Gisteren om 13.30 uur naar het Verbeeten Instituut voor een radioactieve injectie en later op de dag de botscan. Voel me als een opgejaagd dier. Pfff .......... de scan zijn nodig om te kijken of er toch ergens uitzaaiingen zitten.
Vrijdag 26 juni, 13.30 uur afspraak bij de specialist en mammacare verpleegkundige.
We worden mooi op tijd naar binnen geroepen en uit de scans blijkt dat er geen uitzaaiingen zijn.
Alleen het plekje op mijn longen dat al 2 jaar onder controle staat d.m.v. CT- en PET-scans waarvan de oncoloog nog steeds niet weet wat het is. Het blijft in ieder geval de aandacht krijgen van de specialist in het hele traject.
Het blijkt, net als 10 jaar geleden, een hormoongevoelige tumor te zijn. En om maar ff wat medische termen erin te gooien: Mammaca lobulair rechts (2005 links mammaca) retromamilliar naar lateraal/boven gebied met vaster aanvoelend weefsel, slecht afgrensbaar + 4 cm palpabel.
De mammacare verpleegkundige neemt nog een aantal praktische zaken met ons door, maar veel info is al bekend. De operatie staat gepland op donderdag 16 juli in de middag.
Op de dag van de operatie krijg ik 's ochtends de Sentinal Node.
De sentinel node wordt ook wel poortwachtersklier of schildwachtklier genoemd. Dit is de eerste lymfklier waar de lymfevaatjes uitmonden, vanuit het gebied waar het melanoom zich bevond. Met het blote oog is deze klier niet van de andere lymfeklieren te onderscheiden. Om 08.30 uur wordt de radioactieve vloeistof ingebracht en om 10.30 uur zal de scan plaatsvinden.
Ik krijg injecties met een radioactieve vloeistof, rondom het melanoom . Aansluitend worden de eerste foto’s gemaakt. Indien een sentinel node wordt gevonden wordt deze op de huid, met blauwe inkt, aangetekend. Aan het begin van de operatie wordt een blauwe kleurstof in de buurt van het litteken van het verwijderde melanoom gespoten. Deze kleurstof verspreidt zich snel naar de sentinel node. Deze kleurt blauw en dit is met het blote oog zichtbaar. De sentinel node is ook nog radioactief. Dit wordt gemeten met een zogenaamde probe, een apparaat dat radioactiviteit kan meten. De chirurg kan zo de plaats van de sentinel node precies bepalen en deze vervolgens verwijderen. De resterende blauwe kleurstof plast men vanzelf weer uit. Daarom kan uw urine gedurende enkele dagen na de operatie groen-blauw van kleur zijn.
Voor de operatie moet ik, mits geen complicaties, één nachtje blijven.
Op 28 juli, als het pathologisch onderzoek geheel is afgerond, weer een afspraak met de chirurg.
Als de uitslagen van het pathologisch onderzoek bekend zijn, zal de after care behandeling besproken worden, zoals bestraling, chemo en hormoontherapie.
Het is weer heel veel informatie en ik ga nu mijn koppie leegmaken. Ik ga lekker een T-shirt pimpen met strass-steentjes.
zaterdag 27 juni 2015
dinsdag 23 juni 2015
De uitslag
Maandag 23 juni.
Na een slopend weekend waarbij ik zoveel mogelijk afleiding heb gezocht gaan we met lood in de schoenen, bibberende knieën, knoop in de maag en weet ik veel wat er allemaal door me heel ging richting Tweesteden ziekenhuis. We worden redelijk op tijd geroepen en de arts viel meteen met de deur in huis. "Ik heb geen goed nieuws ...... maar dat wist u zelf ook al" ......... ff lamgeslagen!
Voordat ze verder gaat met haar verhaal vraag ik haar of het een nieuwe op zichzelf staande borstkanker is of dat het uitzaaiingen zijn. "Het is een nieuwe tumor en GEEN uitzaaiingen" Daar ben ik dan weer blij mee. Gossie dat je met zo'n slecht nieuws nog blij kunt zijn. Maarja ........... uitzaaiingen !?! da's toch wel heftiger. Ze begint over de mogelijkheden van borstbesparend of amputatie maar ook daarin ben ik resoluut "Hij gaat eraf! Ik wil die jaarlijkse stress niet meer". En wat heb ik aan één mismaakte borst?
We worden overspoeld met moeilijke termen en ik schijn een lobulaire vorm van borstkanker te hebben. De lobulaire vorm is niet zo eenvoudig te herkennen en wordt vaak niet op een mammografie of echo gezien. Ze noemde het dan ook een zeer geniepige tumor die zich graag verbergt/nestelt in de melkklieren. Vandaar dat er bij mijn jaarlijkse mammo in januari niets te zien was. Maar heeft er waarschijnlijk toen al gezeten. Ondanks dat ie geniepig is zit er wel een tumor van + 4 cm! Gelukkig neemt ze alle tijd voor me en worden de mogelijkheden besproken. Het pathologisch onderzoek moet verder nog uitwijzen of het een hormoongevoelige- danwel niet hormoongevoelige tumor is.
Verder loop ik al 2 jaar onder controle bij de oncoloog voor een plekje op mijn longen waarvan ze niet weten wat het is. Wordt wel in de gaten gehouden maar op de PET-scan is niets te zien. Zou dit dan toch verband kunnen hebben met deze tumor?? De arts is blij dat ik mijn vraag hierover stel en gaat meteen in het systeem de foto's en het verslag bekijken. Het is dan ook verstandig om dit in het verdere onderzoek meet te nemen.
Er wordt een afspraak gemaakt voor een CT-scan van de Thorax en abdomen én een botscan.
Daarna neemt de mammacare verpleegkundige nog het een en ander door en dan kunnen we met ons hoofd vol informatie naar huis voor een bakkie koffie en alles tot ons door laten dringen.
Vrijdag 26 juni wordt mijn dossier in het multidisciplinair overleg besproken en om 13.30 uur worden wij verwacht op het spreekuur. Dan horen we het plan van aanpak.
Na een slopend weekend waarbij ik zoveel mogelijk afleiding heb gezocht gaan we met lood in de schoenen, bibberende knieën, knoop in de maag en weet ik veel wat er allemaal door me heel ging richting Tweesteden ziekenhuis. We worden redelijk op tijd geroepen en de arts viel meteen met de deur in huis. "Ik heb geen goed nieuws ...... maar dat wist u zelf ook al" ......... ff lamgeslagen!
Voordat ze verder gaat met haar verhaal vraag ik haar of het een nieuwe op zichzelf staande borstkanker is of dat het uitzaaiingen zijn. "Het is een nieuwe tumor en GEEN uitzaaiingen" Daar ben ik dan weer blij mee. Gossie dat je met zo'n slecht nieuws nog blij kunt zijn. Maarja ........... uitzaaiingen !?! da's toch wel heftiger. Ze begint over de mogelijkheden van borstbesparend of amputatie maar ook daarin ben ik resoluut "Hij gaat eraf! Ik wil die jaarlijkse stress niet meer". En wat heb ik aan één mismaakte borst?
We worden overspoeld met moeilijke termen en ik schijn een lobulaire vorm van borstkanker te hebben. De lobulaire vorm is niet zo eenvoudig te herkennen en wordt vaak niet op een mammografie of echo gezien. Ze noemde het dan ook een zeer geniepige tumor die zich graag verbergt/nestelt in de melkklieren. Vandaar dat er bij mijn jaarlijkse mammo in januari niets te zien was. Maar heeft er waarschijnlijk toen al gezeten. Ondanks dat ie geniepig is zit er wel een tumor van + 4 cm! Gelukkig neemt ze alle tijd voor me en worden de mogelijkheden besproken. Het pathologisch onderzoek moet verder nog uitwijzen of het een hormoongevoelige- danwel niet hormoongevoelige tumor is.
Verder loop ik al 2 jaar onder controle bij de oncoloog voor een plekje op mijn longen waarvan ze niet weten wat het is. Wordt wel in de gaten gehouden maar op de PET-scan is niets te zien. Zou dit dan toch verband kunnen hebben met deze tumor?? De arts is blij dat ik mijn vraag hierover stel en gaat meteen in het systeem de foto's en het verslag bekijken. Het is dan ook verstandig om dit in het verdere onderzoek meet te nemen.
Er wordt een afspraak gemaakt voor een CT-scan van de Thorax en abdomen én een botscan.
Daarna neemt de mammacare verpleegkundige nog het een en ander door en dan kunnen we met ons hoofd vol informatie naar huis voor een bakkie koffie en alles tot ons door laten dringen.
Vrijdag 26 juni wordt mijn dossier in het multidisciplinair overleg besproken en om 13.30 uur worden wij verwacht op het spreekuur. Dan horen we het plan van aanpak.
Hoe het allemaal voor de 2e keer begon
Mei 2015 Oei ........ mijn tepel trekt naar binnen en voel allerlei hobbels en bobbels. Het zal toch niet waar zijn?? 10 jaar geleden in december 2005 voor de eerste keer de diagnose borstkanker gehad. Na een aantal weken m'n kop in het zand gestoken te hebben, gaan dan toch de alarmbellen af en op 15 juni toch maar een afspraak gemaakt met de huisarts. Gelukkig heb ik een huisarts de me liever 3x voor loos alarm door stuurt dan 1x te laat.

Dinsdag 16 juni staat de afspraak om 15.30 uur de mammografie en 15.45 uur de echo.
's Ochtends naar het inloophuis voor het Zendala tekenen. Waarbij ik mijn aandeel getangled heb in onze groepszendala.

Dinsdag 16 juni staat de afspraak om 15.30 uur de mammografie en 15.45 uur de echo.
's Ochtends naar het inloophuis voor het Zendala tekenen. Waarbij ik mijn aandeel getangled heb in onze groepszendala.
's Middags in het ziekenhuis aangekomen was er besloten om eerst de echo te doen omdat de jaarlijkse mammo in januari pas heeft plaats gevonden. Pffff .... wel een opluchting dat mijn borst niet plat geperst wordt. Bij de echo maak ik nog een grapje tegen de radioloog "Kijk ik kan geen kunstje met mijn oren maar met mijn borst" Ik doe mijn rechterarm omhoog en tjoep! mijn tepel schiet naar binnen. Verder lig ik heel interessant naar het scherm met 50 tinten grijs te kijken maar heb geen idee of wat ik zie goed of slecht is. Na een aantal keren een foto gemaakt te hebben zegt dat radioloog "Het ziet er niet goed uit mevrouw Kramer en ik wil u doorsturen naar de Mammacare voor een biopsie".
PATS BOEM !!!!! ...... Foute boel Ka! (maar dat voelde ik al aan)
De assistente maakt voor mij de afspraak en zegt dat ik donderdag 18-2 om 8.10 uur me bij de poli van de chirurg moet melden. "Uhhhh u bedoeld natuurlijk 18-6?" De assistente maakt d'r excuses voor de vergissing en ik zeg "Ik moet nu van de Whapp zijn niet u."
Uiteindelijk moet er toch nog een mammo gemaakt worden, maar ja wat moet dat moet.
Thuisgekomen vertel ik Gerrit dat het er niet goed uitziet en dat er donderdag een biopsie uit mijn borst wordt gehaald. Het gezicht van Gerrit vertrok van pijn, verdriet en onmacht en dit raakt mij heel diep.
Donderdag 18 juni meld ik me op tijd bij de poli en de chirurg bekijkt de foto's en ze wil graag ook zelf even de borst bekijken en voelen. Ze zegt dat de punctie uiteindelijk moet bevestigen wat op de foto's al te zien is. Er schijnt toch een verharding van + 4cm te zitten. Nadat mijn borst is verdoofd gaat de radioloog via de echo de juiste plek zoeken en na 2 klikjes is het klaar. Volgens Gerrit zag hij op het scherm een soort buienradar voorbij komen met flinke storm. Tja, wij zijn leken hè en toch knap dat de radioloog weet wat hij moet zien. Nu gaan we de een heeeeel lang weekend tegemoet. Maandag 22 juni pas de uitslag. Hoewel..... voor mij is het al volkomen duidelijk dat het echt fout is.
Voor de nodige afleiding heb ik een aantal afspraken staan. Mijn nagelsalon is één van de 20 salons in Nederland geselecteerd om een nieuw in Nederland te introduceren nagellak uit te testen.
Abonneren op:
Posts (Atom)



