Op maandag 6 juni om 14.00 uur kan ik inchecken voor een all-inclusive verblijf op de longafdeling. Nog even een logistiek probleempje. Gerrit is namelijk vrijdags van het paard gevallen en heeft vreselijke pijn in z'n rug. Dus onze Sjef brengt mij met de auto naar het ziekenhuis en Gerrit komt op de fiets. Dinsdagochtend 7 juni om 7.15 uur richting OK voor de voorbereidingen. Buiten de narcose krijg ik ook een ruggeprik. Middels de ruggeprik wordt een pijnstillende medicijn via een zeer dunne kunststof katheter in de ruimte met de ruggenmergvloeistof (spinale ruimte) of de ruimte daaromheen (epidurale ruimte) gebracht. Via de katheter wordt de pijnmedicatie de eerste paar dagen toegediend. Om 8.00 uur wordt ik de OK binnen gereden en mag ik "over schuiven" naar de operatietafel. Ik krijg weer de nodige handjes van de artsen, OK assistentes en anesthesisten ........... en vergeef me dat ik de namen niet allemaal kan onthouden. Dan komt de anesthesist met het kapje op mijn mond en neus ........ ff een paar keer diep in- en uitademen .......... en dan ineens krijg ik geen lucht meer en heb het gevoel dat ik stik. Ik probeer wat te zeggen maar ook dat lukt niet. Ik gebaar nog wat met mijn handen maar krijg geen reactie. Ik dacht echt dat ik er tussenuit ging piepen. Een vreselijk enge ervaring. Een dag later met de anesthesist gesproken en die zei dat de spierverslappers dan net iets te vroeg zijn toegediend. Nou dat wil ik echt nooit meer meemaken.
Om 10.15 uur is Gerrit gebeld om te zeggen dat de middenkwab met een kijkoperatie is verwijderd en alles goed is verlopen. Rond 10.30 uur ben ik op de verkoeverruimte en blijf daar een uur of anderhalf en daarna ga ik naar de Intensive Care. Toch wel een geruststellend idee dat je constant in de gaten gehouden wordt. Rond 17.00 wordt eindelijk mijn bril, gebit en mobiel gebracht. En ik krijg rond half 6 wat eten. Lekker soepje op en wat rauwkost en yoghurt. Da's voldoende voor de eerste dag. Slapen gaat niet zo goed met al die slangen en zuurstof. Bovendien komen ze regelmatig langs omdat er weer wat piept. Af en toe blijkt het door mijzelf te komen. Dan lag mijn arm verkeerd en drukte het infuus tegen een klep aan. Maar ook die nacht ben ik weer doorgekomen en mag rond 11.00 uur terug naar de afdeling. Gerrit brengt 's middags mijn laptop mee maar veel puf heb ik nog niet. Ik kom mijn tijd wel door met TV kijken, een beetje Facebooken en doezelen.
Donderdag 9 juni mag er de drain al uit. Da's super snel. 's Avonds wordt het ineens erg warm in mijn bed. Oei ...... da's nie goe hè. De katheder was losgeschoten dus ik lig gewoon in mijn bed te pissen. Ut moet nie gekker worden met mij!!!Om 10.15 uur is Gerrit gebeld om te zeggen dat de middenkwab met een kijkoperatie is verwijderd en alles goed is verlopen. Rond 10.30 uur ben ik op de verkoeverruimte en blijf daar een uur of anderhalf en daarna ga ik naar de Intensive Care. Toch wel een geruststellend idee dat je constant in de gaten gehouden wordt. Rond 17.00 wordt eindelijk mijn bril, gebit en mobiel gebracht. En ik krijg rond half 6 wat eten. Lekker soepje op en wat rauwkost en yoghurt. Da's voldoende voor de eerste dag. Slapen gaat niet zo goed met al die slangen en zuurstof. Bovendien komen ze regelmatig langs omdat er weer wat piept. Af en toe blijkt het door mijzelf te komen. Dan lag mijn arm verkeerd en drukte het infuus tegen een klep aan. Maar ook die nacht ben ik weer doorgekomen en mag rond 11.00 uur terug naar de afdeling. Gerrit brengt 's middags mijn laptop mee maar veel puf heb ik nog niet. Ik kom mijn tijd wel door met TV kijken, een beetje Facebooken en doezelen.
Gelukkig heb ik voor all-inclusive geboekt en wordt de katheder weer wast gezet, mijn bed verschoond en een schone pyama aan. Vrijdag 10 juni mogen ook het infuus, de epiduraal en de katheder eruit. Ook de zuurstof is niet meet nodig. Joepie ............. ik ben weer wat mobieler. Nog even in de rolstoel naar de rontgen voor een longfoto.
's Middags ff naar beneden gekuierd en een ijsje gehaald voor mijn kamergenote en mij. Om 16.15 uur werd ik gebeld door mijn huisarts. Die wilde ook graag weten hoe het nu gaat. Toch wel heel fijn dat ik ff mijn verhaal aan hem kwijt kon. Verder verwacht ik een rustig weekend en maandag hopelijk naar huis. Dit is ook afhankelijk van het weer goed inregelen van de bloedverdunners. Al met al is het toch nog meegevallen. Natuurlijk ben ik er nog niet maar het gaat stapje voor stapje de goede kant op.
Voor nu zeg ik maar weer .......... Carpe Diem
