Na zo'n 3 weken antibiotica en wekelijks vocht uit de wond laten halen voel ik me nog steeds ellendig. Woensdag 20 januari weer op controle bij de chirurg. Ze wilde me weer verlossen van het opgehoopte vocht maar ze kreeg er met geen mogelijkheid iets uit. Daarom werd er besloten op de wond toch weer open te maken en wel diezelfde dag nog! Ik kon me melden op de trauma-afeling op de 4e etage. Hoe laat de operatie plaats gaat vinden is nog de vraag omdat ik er tussendoor ben gekomen. Daar lig je dan vanaf 10.00 uur 's ochtends te wachten. Om kwart voor 2 kwam de verpleegkundige melden dat ik naar de OK kon. Dus vliegensvlug de sieraden af, gebit uit, bril af en operatiekleed aan. Het infuus werd in mijn voet geplaatst. Ik kan je wel vertellen dat dit een heeeel vervelende plek is, maar ja wat moet dat moet.
Op de OK kwam Dr Den Hoed binnen en vertelde dat ze zelf de operatie zou doen. Erg lang ben ik niet onder zeil geweest en werd al op de OK wakker. Het voelde meteen een stuk beter. Later op de afdeling kwam de OK-assistent me vetellen de de operatie goed verlopen was en ja ...... er is nogal wat "troep" uitgekomen. Donderdag ochtend om 09.00 uur werd me al verteld dat ik naar huis mocht. Het wachten was op de ontslagpapieren, recept, verbandmateriaal én de thuiszorg moest geregeld worden om de wond 2x daags te verzorgen. Uiteindelijk mocht ik om 17.00 uur naar huis. Tjonge jonge ........... ik voel me in ieder geval 300% beter als voor de operatie.
Op woensdag 27 januari weer op controle geweest bij de chirurg. Bij binnenkomst zei ze meteen dat ik er stukken beter uitzag dan vorige week. Ja, buiten de wondpijn, voel ik me ook goed. Volgens de chirurg wordt het nog een langdurig genezingsproces maaaar ....... alles komt goed! Volgende week, 3 februari weer op controle.
CARPE DIEM
woensdag 27 januari 2016
dinsdag 12 januari 2016
Goodbye 2015, Hello 2016
Op 30 november wordt er gestart met de bestralingen. Dat betekent 3 weken dagelijks naar het Verbeeten Instituut. Dagelijks plaatsnemen op de tafel en precies "waterpas" liggen om het te bestralen gedeelte te localiseren. Gerrit mocht de eerste dag meekijken op de monitor. Ik was al gewaarschuwd dat de bestraling ook een aanslag op de vermoeidheid konden zijn. Dus uit voorzorg 3 weken lekker rustig aan doen en op tijd een uurtje of 2 gestrekt op de bank. Na zo'n 2 weken begon mijn huid erg droog te worden, dus kreeg ik een tube bodycreme mee. Maandag 21 december voor de laatste keer bestraling. Heerlijk ............ klaar ........... ff niks.
Woensdag 23 december richting Rheden om de Kerstweek als vrijwilliger door te brengen op de Valkenberg. Geweldig om weer veel bekende vrijwilligers in de arm te sluiten en het beloofd een leuke week te worden. Tja, mijn conditie was nog niet om over naar huis te schrijven maar 's middags een uurtje of anderhalf rusten deed wonderen. En je krijgt zoveel energie als je de blije gezichten van de gasten ziet. Op maandagochtend 28 december koffer weer inpakken, ontbijten, laatste ronde poetsen en dan rond half 11 gezamenlijk koffie drinken en afscheid nemen van alle vrijwilligers en dan weer richting Tilburg. Onderweg nog even een tussenstop in Heteren om bij Agnieszka nog was produkten te komen van Mistero Milano. Thuisgekomen en meteen op de bank geploft. Misschien komen de kabouters de koffer uitpakken een de wasjes draaien.......... ach het zal me een zorg zijn. Morgen weer een dag. Oud en Nieuw lekker ik ons huispakkie rustig op de bank doorgebracht.
GOODBYE, DAAAAAG, SALUUT 2015
HELLO 2016
Ïk heb mezelf voorgenomen dat 2016 MIJN jaar gaat worden! Klaar met de behandelingen en weer helemaal focussen op herstel en conditie.
FOUT ....... Mijn lichaam beslist anders. Op zaterdag 2 januari rillend van de kou, pijn aan de bestraalde kant (door vochtophoping) gestrekt op de bank. Brrrrr wat kan een mens beroerd zijn. Maandag maar meteen gebeld naar het Verbeeten en ik kon gelukkig diezelfde dag komen bij de wondzorg. Er werd 300cc vocht uit de wond gehaald en er zou een kweekje opgestuurd worden. Maar de arts was er al van overtuigd dat ik een bacteriële infectie had. Meteen aan de antibiotica. Normaal gesproken lucht het erg op als ze vocht verwijderen maar ik dit geval gaf het totaal geen opluchting. Na 3 dagen werd ik stapelgek van de pijn en kon ik gelukkig bij de poli terecht. Nogmaals 500cc vocht eruit ........ dat zag er niet goed uit ............ melkachtig. Nog steeds 38,8 koorts. Voor de zekerheid nog even bloed af laten nemen en maandag 11 januari weer op controle. Grrrrr wat kun je chagrijnig worden van pijn. Op maandag wederom richting Tweesteden ziekenhuis en de chirurg "verlost" me weer van het vocht (300cc) wat er overigens al redelijk helder uitzag. Ze waarschuwde me dat dit proces van vocht afhalen nog wel even doorgaat. Gelukkig ben ik al wel koortsvrij maar mijn energie zit op z'n dieptepunt. De chirurg snapte dat want blijkbaar is die bacteriële infectie "topsport" voor mijn lichaam. Vrijdag 15 januari weer op controle maar ik heb het gevoel dat we weer de goede kant opgaan. Vandaag, dinsdag 12 januari, op mijn gemakske naar de Albert Heijn gekuierd voor wat boodschapkes. Lekker even in de frisse lucht maar thuisgekomen toch doodmoe en buiten adem. Nog steeds veel pijn maar door een "juiste houding" op de bank is het draaglijk. Ik laat me nu maar weer lekker verwennen door Gerrit. Tja, die komt er nu ook achter wat ik normaal allemaal doe en nu aan hem over moet laten.
CARPE DIEM
Woensdag 23 december richting Rheden om de Kerstweek als vrijwilliger door te brengen op de Valkenberg. Geweldig om weer veel bekende vrijwilligers in de arm te sluiten en het beloofd een leuke week te worden. Tja, mijn conditie was nog niet om over naar huis te schrijven maar 's middags een uurtje of anderhalf rusten deed wonderen. En je krijgt zoveel energie als je de blije gezichten van de gasten ziet. Op maandagochtend 28 december koffer weer inpakken, ontbijten, laatste ronde poetsen en dan rond half 11 gezamenlijk koffie drinken en afscheid nemen van alle vrijwilligers en dan weer richting Tilburg. Onderweg nog even een tussenstop in Heteren om bij Agnieszka nog was produkten te komen van Mistero Milano. Thuisgekomen en meteen op de bank geploft. Misschien komen de kabouters de koffer uitpakken een de wasjes draaien.......... ach het zal me een zorg zijn. Morgen weer een dag. Oud en Nieuw lekker ik ons huispakkie rustig op de bank doorgebracht.
GOODBYE, DAAAAAG, SALUUT 2015
HELLO 2016
Ïk heb mezelf voorgenomen dat 2016 MIJN jaar gaat worden! Klaar met de behandelingen en weer helemaal focussen op herstel en conditie.
FOUT ....... Mijn lichaam beslist anders. Op zaterdag 2 januari rillend van de kou, pijn aan de bestraalde kant (door vochtophoping) gestrekt op de bank. Brrrrr wat kan een mens beroerd zijn. Maandag maar meteen gebeld naar het Verbeeten en ik kon gelukkig diezelfde dag komen bij de wondzorg. Er werd 300cc vocht uit de wond gehaald en er zou een kweekje opgestuurd worden. Maar de arts was er al van overtuigd dat ik een bacteriële infectie had. Meteen aan de antibiotica. Normaal gesproken lucht het erg op als ze vocht verwijderen maar ik dit geval gaf het totaal geen opluchting. Na 3 dagen werd ik stapelgek van de pijn en kon ik gelukkig bij de poli terecht. Nogmaals 500cc vocht eruit ........ dat zag er niet goed uit ............ melkachtig. Nog steeds 38,8 koorts. Voor de zekerheid nog even bloed af laten nemen en maandag 11 januari weer op controle. Grrrrr wat kun je chagrijnig worden van pijn. Op maandag wederom richting Tweesteden ziekenhuis en de chirurg "verlost" me weer van het vocht (300cc) wat er overigens al redelijk helder uitzag. Ze waarschuwde me dat dit proces van vocht afhalen nog wel even doorgaat. Gelukkig ben ik al wel koortsvrij maar mijn energie zit op z'n dieptepunt. De chirurg snapte dat want blijkbaar is die bacteriële infectie "topsport" voor mijn lichaam. Vrijdag 15 januari weer op controle maar ik heb het gevoel dat we weer de goede kant opgaan. Vandaag, dinsdag 12 januari, op mijn gemakske naar de Albert Heijn gekuierd voor wat boodschapkes. Lekker even in de frisse lucht maar thuisgekomen toch doodmoe en buiten adem. Nog steeds veel pijn maar door een "juiste houding" op de bank is het draaglijk. Ik laat me nu maar weer lekker verwennen door Gerrit. Tja, die komt er nu ook achter wat ik normaal allemaal doe en nu aan hem over moet laten.
CARPE DIEM
Abonneren op:
Posts (Atom)