Dinsdag 28 juli om 6 uur opgestaan omdat ik niet meer wist hoe ik moest liggen om de pijn draaglijk te houden (en van de spanning voor de uitslag). Het begint nu wel onrustig te worden in m'n lijf. Sinds 3 dagen begint de wond steeds pijnlijker te worden door het wondvocht. Er is al een aardige A-cup ontstaan. De pijn is brandend, schrijnend, zeurend, "speldenprikkend", stekend en voelt strak aan. Gisteren telefonisch contact gehad met de mammacare verpleegkundige en zei omschreef dit als een "waterbed". Ik weet niet hoe een waterbed aanvoelt maar da's denk in wel de juiste omschrijving. Het klots ook aardig ja. Conclusie ...... ik hoef nooit een waterbed.
De afspraak bij de chirurg staat om 11.00 uur gepland. De wachtkamer zit behoorlijk vol dus dat beloofd wat. Om 11.15 uur worden we geroepen en eerst kijkt de mammacare verpleegkundige naar mijn "waterbed". Er zit inderdaad behoorlijk wat vocht. Ze vertelde dat de arts zo komt. Is denk ik een ruim begrip wat hij laat nog een kwartier op zich wachten.
Eindelijk komt Dr Maring binnen en geeft ons een hand en vraagt of ie eerst de uitslag moet geven. Ja natuurlijk, ik ben al in alle staten. Nou, de tumor is verwijderd en was maar liefst 8,8 cm. Holy Mozes ......... da's wel ff schrikken! In de oksel waren 2 klieren verwijderd en daar zaten kleine tikjes wat voor hem inhoudt als zijnde "schoon". Is dus niet helemaal schoon maar de chemo moet dit verder "opschonen". Dit betekent voor de vervolgbehandeling chemo en hormoontherapie en ik word hiervoor doorverwezen naar de oncoloog.
Dan pakt hij een hele grote naald om me te verlossen van mijn "waterbed". Ik draai m'n hoofd wel ff weg want dat hoef ik niet te zien. Er wordt behoorlijk wat vocht uitgehaald en geeft meteen een prettiger gevoel.
Ik krijg een hand en hij wenst me het beste. De verpleegkundige heeft al een afspraak gemaakt voor de oncoloog. Morgen om 16.20 uur bij het MOC (Multidisciplinair Oncologisch Centrum).
Voor vandaag kruip ik maar ff in mijn coconnetje............... tis allemaal te heftig om te verwerken.
Heftig Karin. Al die angst en bijkomende pijn en andere ongemakken. De stress ppff. 8,8 cm dat is toch flink groter als geschat. So far so good. Op naar het volgende traject. Was het maar zo makkelijk. Ik wens je veel sterkte. Bedankt voor het delen met ons. Wens je een rustige dag vandaag ;-)
BeantwoordenVerwijderenMet kippevel op mijn gehele lichaam lees ik je blog bericht.
BeantwoordenVerwijderenPff wat heftig zeg....snap dat je je nu ff terug trekt.
We duimen voor je dat het veder goed blijft gaan.
Dikke knuffel en kus.
slik jeetje Karin dat kwam hard binnen.
BeantwoordenVerwijderenjij houd je zo kranig maar binnen in vreet het.
wat zal je blij zijn verlost te zijn van al dat vocht dat was echt niet normaal.
Misschien toch wat meer gas terug nemen je gaat nog een flinke klus aan he.
llieverd ik geef je een dikke zoen en knuffel heel vel sterkte saampjes zet hem op wij duimen voor jullie .
xxxxxxxxxx xxxxxxxx
tjeetje karin wat heftig allemaal weer wens jou en gerrit veel sterkte toe de komende tijd xx
BeantwoordenVerwijderenDat was een vreselijk gemeen ding dan, zo groot. Fijn dat deze weg is, maar wat een naweeën weer..Hopelijk dat de vochtophoping wat weg wil blijven, zodat het allemaal wat rust krijgt om te genezen. Je hebt weer/nog een hele gang te gaan. Jammer dat je afspraak zo laat is morgen, zit je weer de hele dag tegen aan te hikken. Hopelijk heb je groen licht om volgende week wat afleiding te zoeken <3
BeantwoordenVerwijderenBijna twee keer zo groot als ze in eerste instantie dachten. ..pfoeh. Klinkt zo mooi als die arts eerst zegt schoon. ...maar dat is duidelijk een rekbaar begrip :(. Weer die ellendige chemo. Met dat vooruitzicht valt het allemaal wel even tegen. Betekend het nu wel dat niet alle klieren weg hoeven en je je arm goed kunt blijven gebruiken? Hoop het voor je. ..dan is dat in ieder geval een lichtpunt.
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte jullie voor het gesprek vanmiddag.
Hugs. ...Karin